Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Konie w sztuce

A Horse’s Tale – Rozdział 7. Soldier Boy i Shekels

· The Equinest

Młody żołnierz obok brodatego mężczyzny
Od twórcy Hucka Finna: opowieść Marka Twaina o koniu Buffalo Billa powstała po to, by zwrócić uwagę na bezsens corridy.

Część I

Rozdział VII. Soldier Boy i Shekels

„Zrobiłeś, co ci kazałem? Odszukałeś meksykańską szkapę?”

„Tak, poznałem go jeszcze przed nocą i zdobyłem jego przyjaźń”.

„Spodobał mi się. A tobie?”

„Z początku nie. Wziął mnie za gada i trochę mnie to zmartwiło, bo nie wiedziałem, czy to komplement, czy nie. Nie mogłem go zapytać, bo wyszedłbym na nieuka. Więc nic nie mówiłem i wkrótce naprawdę bardzo go polubiłem. Jak myślisz, czy to był komplement?”

„Tak, to był komplement. Gady są bardzo rzadkie; mało ich już zostało w dzisiejszych czasach”.

„Naprawdę? A co to jest gad?”

„To stopochodna cyrkumfleksowa kręgowa bakteria, która nie ma żadnych skrzydeł i jest niepewna”.

„No, to – to brzmi wspaniale, naprawdę”.

„Bo i jest wspaniałe. Możesz być wdzięczny, że nim jesteś”.

„Jestem. To się wydaje cudownie wielkie i eleganckie dla kogoś tak skromnego jak ja; ale jestem wdzięczny, naprawdę jestem, i postaram się temu sprostać. Trudno to zapamiętać. Powiesz to jeszcze raz, proszę, i powoli?”

„Stopochodna cyrkumfleksowa kręgowa bakteria, która nie ma żadnych skrzydeł i jest niepewna”.

„To piękne, każdy musi to przyznać; piękne i szlachetnie brzmiące. Mam nadzieję, że nie stanę się przez to dumny i zarozumiały – nie chciałbym taki być. Dużo bardziej wytwornie i zaszczytnie jest być gadem niż psem, nie sądzisz, Soldier?”

„Ależ nie ma porównania. To strasznie arystokratyczne. Często o księciu mówi się, że to gad; tak zapisano w historii”.

„Czyż to nie wspaniałe! Potter nigdy nie chciał się ze mną zadawać, ale chyba będzie rad, jak się dowie, kim jestem”.

„Możesz być tego pewien”.

„Podziękuję za to Mongrelowi. To bardzo porządny gość, jak na meksykańską szkapę. Nie sądzisz?”

„Takie jest moje zdanie o nim; a co do jego urodzenia, to nic na to nie poradzi. Nie wszyscy możemy być gadami, nie wszyscy możemy być skamieniałościami; trzeba brać, co przychodzi, i dziękować, że nie jest gorzej. To jest prawdziwa filozofia”.

„A dla tamtych innych?”

„Trzymaj się tematu, proszę. Czy okazało się, że moje podejrzenia były słuszne?”

„Tak, całkowicie słuszne. Mongrel słyszał, jak to planowali. Czyhają na życie BB, bo wykurzył ich z Medicine Bow i odebrał im kradzione konie”.

„No to w końcu go dopadną, to pewne”.

„Nie, jeśli będzie się pilnie rozglądał”.

„On miałby się pilnie rozglądać! Nigdy tego nie robi; gardzi nimi i wszystkimi im podobnymi. Ciągle ktoś grozi mu śmiercią, więc zrobiło się to już nudne”.

„Czy on wie, że oni tu są?”

„Ach tak, wie. Zawsze pierwszy wie, kto przyjeżdża, a kto odjeżdża. Ale nic sobie z nich nie robi ani z ich gróźb; tylko się śmieje, kiedy ludzie go ostrzegają. Zastrzelą go zza drzewa, zanim się obejrzy. Czy Mongrel zdradził ci ich plany?”

„Tak. Dowiedzieli się, że pojutrze wyrusza do Fortu Clayton z jednym ze swoich zwiadowców; więc oni wyjadą jutro, udając, że jadą na południe, ale w odpowiednim czasie zawrócą łukiem na północ”.

„Shekels, nie podoba mi się to”.

Wszystkie rozdziały

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał