
Koń kachchhi sindhi, nazywany też mustangiem Indii, przypomina zarówno konia kathiawari, jak i marwari, bo również ma uszy w kształcie półksiężyca, choć ich końce się nie stykają. Od tamtych dwóch ras łatwo go odróżnić po garbonosym profilu (wyraźnie odziedziczonym po koniu berberyjskim). To typowo pustynna rasa, pochodząca z regionów Radżastan i Gudżarat.
Pochodzenie
O historii tej rasy niewiele wiadomo, choć odnowione zainteresowanie jej genetyką być może przyniesie więcej informacji. W 2008 roku pasterze z Kutch założyli spółdzielnię Ram-Raheem Kutchi Sindhi Horsepower Cooperative Society, która organizuje wydarzenia szerzące wiedzę o koniach z tego regionu.
Wiele koni kachchhi sindhi hodują pasterze. Właściciele utrzymują niewielkie stada klaczy (1–10) i do krycia sprowadzają starannie wybrane ogiery. Konie te są ważną częścią życia ludu Maldhari – pomagają w wypasie zwierząt i biorą udział w wyścigach.
W 2021 roku w Indian Journal of Animal Research ukazało się badanie Phenotypic Characterization of Kachchhi-Sindhi Horses, którego autorzy mieli nadzieję wyodrębnić genetykę tych koni na potrzeby ochrony rasy. Wygląda na to, że rasa ma zdecydowanie więcej krwi berberyjskiej niż inne konie wierzchowe spotykane w Indiach. Wyróżnia ją też chód „rewal chal”, miększy od kłusa.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.2 hands
Budowa
Głowa zwykle o wypukłym profilu
Uszy w kształcie półksiężyca, ale ich końce się nie stykają
Chrapy osłonięte fałdem skóry
Grzbiet krótki
Szerokie kopyta
Tradycyjne maści
Najczęściej kasztanowata i gniada
Temperament
Łagodny i dobroduszny
Użytkowanie
Transport
Jazda wierzchowa
Sport
Praca przy wypasie zwierząt
Przydatne linki
Phenotypic Characterization of Kachchhi-Sindhi Horses
Więcej zdjęć

Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał