
Koń marwari pochodzi z Indii i słynie przede wszystkim z uszu skierowanych do środka – często tak bardzo, że stykają się końcami lub na siebie zachodzą. Zwykle świadczy to o czystej krwi.
Pochodzenie
To stara rasa zrodzona z wojny – jej hodowlę rozpoczęto, gdy potrzebny był silny, szybki i wytrzymały koń bojowy. Dokładne pochodzenie rasy marwari nie jest znane, ale łączą ją bliskie więzy krwi z koniem kathiawadi, a w obu rasach dopatruje się krwi arabskiej. Często trudno je od siebie odróżnić, choć hoduje się je w różnych typach. Konie marwari są zwykle nieco większe i smuklejsze, a kathiawadi mają często bardziej krępą budowę.
W całym średniowieczu mieszkańcy Marwaru słynęli ze swoich koni kawaleryjskich, niestety jednak wraz z końcem wojen zniknęła też potrzeba posiadania odpowiedniego wierzchowca dla kawalerii. Brak zainteresowania rasą sprawił, że jej liczebność spadła niebezpiecznie nisko. Dopiero na początku XX wieku podjęto kroki, by uratować jej linie krwi przed wyginięciem. Czystorasowe konie marwari są do dziś rzadkie, ale w ich ochronę zaangażował się rząd Indii.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa szlachetna, o prostym profilu
Uszy zakrzywione do środka, niemal stykające się końcami
Szyja sucha, lekko łukowata
Grzbiet krótki i mocny
Nogi długie, z mocnymi stawami
Kopyta niezwykle twarde
Tradycyjne maści
kasztanowata | kara | gniada | izabelowata (palomino) | srokata
Temperament
Pełen temperamentu
Odważny i lojalny
Użytkowanie
Ceremonie weselne
Koń powozowy
Transport
Więcej zdjęć





Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał