
Koń Bhimthadi, nazywany też Deccani, ma historię splecioną z dziejami imperium Marathów, a nazwę zawdzięcza dorzeczu rzeki Bhima (albo Wyżynie Dekan – zależy, kogo zapytać), skąd pierwotnie pochodzi. Niedawno Indie uznały go za odrębną rasę. Występuje w dystryktach Pune, Solapur, Satara i Ahmadnagar w stanie Maharasztra.
Pochodzenie
Pierwotnie hodowano go w XVII i XVIII wieku, krzyżując konie arabskie i turkmeńskie z miejscowymi kucami. Bhimthadi, hodowany jako koń kawaleryjski, był jednym z powodów, dla których obawiano się kawalerii Marathów. Był krzepki, potrafił pokonywać długie dystanse na lichej paszy i jak na swoje rozmiary mógł nosić ciężkie ładunki.
Gdy konfederacja Marathów chyliła się ku upadkowi, a za rządów brytyjskich sprowadzano nowe rasy, Bhimthadi zaczął wychodzić z mody. Nadal używali go pasterze i służył jako wierzchowiec dla turystów, ponieważ ze względu na niewielki wzrost zaliczano go do zwykłych wiejskich kuców.
Szansa na ratunek
W 2010 roku rząd stanu Gudźarat podjął badania nad Bhimthadi i innymi miejscowymi rasami w nadziei na zachowanie ich puli genetycznej. Później, w 2023 roku, Komitet Rejestracji Ras Indyjskiej Rady Badań Rolniczych (ICAR) oficjalnie uznał konia Bhimthadi. Celem jest promowanie dobrych praktyk hodowlanych i zapewnienie rasie przyszłości.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.2-12.3 hands
Budowa
Pokrój bywa różny z powodu nieuregulowanej hodowli
Tradycyjne maści
Przeważnie kasztanowata, ale występuje w większości jednolitych maści
Temperament
Spokojny i posłuszny
Użytkowanie
Transport
Zwierzę juczne
Koń zaprzęgowy
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał