
Kuc Eriskay to jedna z ostatnich czystych odmian kuców, które przetrwały na Hebrydach w Szkocji; dziś jest to bardzo rzadka rasa.
Pochodzenie
Uważa się, że kuce te mają starożytne korzenie celtyckie i nordyckie. Są spokrewnione z innymi małymi rasami północnymi (i podobne do nich z wyglądu), takimi jak kuce z Wysp Owczych czy Islandii. Nie wiadomo, która z tych ras powstała pierwsza.
Kuce dobrze radziły sobie w tym środowisku aż do XIX wieku, kiedy coraz częściej zaczęto je krzyżować. Ponieważ liczebność wielu północnych ras kuców spadała, w 1972 roku powstało stowarzyszenie (Eriskay Horse Society), które miało zarządzać linią kuca Eriskay – bliską wówczas wyginięcia.
Na szczęście do odległej wyspy Eriskay trudno było się dostać, a nie miała ona dość zasobów naturalnych, by wyżywić większe konie. Dlatego nie sprowadzano tam innych ras, a miejscowe pogłowie pozostało czyste.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 11.3 – 13 hands
Budowa
Głowa duża, szeroka i głęboka
Szyja mocna i dobrze umięśniona
Klatka piersiowa głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami
Nogi delikatne, z kępką szczotek za pęciną
Kopyta małe, zgrabne i dość strome
Grzywa i ogon obfite i nieprzemakalne
Tradycyjne maści
kara | siwa | gniada | srokata
Temperament
Łagodne i potulne usposobienie
Łatwy w szkoleniu
Użytkowanie
Kuc wierzchowy
Kuc pokazowy
Kuc zaprzęgowy
Kuc do hipoterapii
Przydatne linki
Eriskay Pony Society
Friends of the Eriskay Ponies
Więcej zdjęć



Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał