
Kuc nowofundlandzki to krzepki mały koń wyhodowany na Nowej Fundlandii, wyspie w najdalej na wschód wysuniętej prowincji Kanady.
Pochodzenie
Przez wiele lat ta rasa była dla miejscowych niezbędna zarówno w rolnictwie, jak i w transporcie. Gdy nie były potrzebne do pracy, kuce zwykle pozostawiano w stanie półdzikim, a kontrolowanej hodowli było bardzo niewiele – ich cechy ukształtowała matka natura. Przez stulecia fizyczna izolacja dała bardzo charakterystyczny typ kuca.
Początkowo sądzono, że kuce te pochodzą od zwierząt żyjących pod koniec XVI wieku w południowo-zachodniej Anglii, które osadnicy stopniowo przewozili na Nową Fundlandię. Niestety, choć przetrwały całe stulecia, wolno żyjące stada zostały zakazane, a w rolnictwie nie są już potrzebne. Pod koniec XX wieku stada przerzedzano, a kuce sprzedawano na mięso do Francji.
To zagroziło przetrwaniu kuców i w 1980 roku założono The Newfoundland Society, by uchronić ich czyste linie krwi przed wyginięciem.
Według DAD-IS rasa jest zagrożona. Ostatnie dane tej bazy, z 2017 roku, mówią o 1–15 zwierzętach, czyli o wiele mniej, niż faktycznie żyje kuców. Equus Survival Trust uznaje rasę za krytycznie zagrożoną – na całym świecie zarejestrowano niewiele ponad 400 kuców.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12 – 14 hands
Budowa
Głowa mała i kształtna
Uszy małe i ostro zakończone
Oczy duże i wyraziste
Szyja umięśniona
Tradycyjne maści
kara | siwa | gniada | dereszowata
Temperament
Łagodny i chętny do nauki
Użytkowanie
Kuc wierzchowy
Zwierzę robocze
Rolnictwo
Kuc powozowy
Przydatne linki
Newfoundland Pony Society
Newfoundland Pony Conservancy
Więcej zdjęć

Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał