
Kuce walijskie wszystkich sekcji pochodzą z Walii, a walijski kuc górski jest wpisywany do sekcji A ich księgi stadnej. Kuc górski to typ pierwotny – starożytna rasa, która zamieszkiwała Walię jeszcze przed najazdem Rzymian; to najstarszy z czterech typów.
Pochodzenie
Uważa się, że kuce górskie wywodzą się od kuców celtyckich, ale ich budowa wskazuje, że po drodze nie obyło się bez wpływu koni arabskich.
4 typy kuca walijskiego
Na bazie krwi typu górskiego powstały 3 inne typy.
Sekcja A – kuc górski, który nie może przekraczać 12 hands.
Sekcja B – nieco większy kuc o wysokości 12 – 13.2 hands
Sekcja C – kuc w typie cob, mocniej zbudowany, o wysokości do 13.2 hands
Sekcja D – Welsh Cob, koń o wysokości powyżej 13.2 hands
Według DAD-IS walijskie kuce górskie (sekcja A) są zagrożone wyginięciem – w 2021 roku pozostało ich 1417.
Cechy
Wysokość kuców sekcji A nie może przekraczać 12 hands
Budowa
Głowa mała, o prostym lub lekko wklęsłym profilu, ze zwężającym się pyskiem
Oczy duże i śmiałe
Uszy małe i wysoko osadzone
Szyja kształtna i łukowata
Grzbiet krótki i prosty
Klatka piersiowa głęboka i szeroka
Łopatka długa i skośna
Nogi mocne, z szerokimi stawami
Kopyta okrągłe i twarde
Tradycyjne maści
Wszystkie maści z wyjątkiem wzorów srokatych
Temperament
Odporny i pełen temperamentu
Przyjazny i łagodny
Godny zaufania i inteligentny
Użytkowanie
Kuc wierzchowy
Lekka praca pociągowa
Kuc pokazowy
Zaprzęg
Przydatne linki
Welsh Pony & Cob Society
Irish Welsh Pony Society
Welsh Pony & Cob Society of America
Welsh Pony & Cob Society of Australia
Welsh Pony & Cob Society of Canada
Welsh Pony & Cob Society of New Zealand
Welsh Pony & Cob Society of South Africa
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał