
Choć nie jest to oficjalna rasa kuca walijskiego, sekcja K obejmuje krzyżówki koni walijskich z innymi rasami. Nie wszystkie związki hodowców przyjmują sekcję K.
Pochodzenie
Piękny kuc walijski przemierza walijskie bezdroża od czasów sprzed najazdu Rzymian. Uważa się, że jest spokrewniony z kucami celtyckimi, ale ten uroczy, lekko wklęsły profil może pochodzić tylko z jednego źródła – od koni arabskich.
Konie sekcji K nie należą do oficjalnych sekcji, ale w niektórych miejscach można je zarejestrować, o ile mają co najmniej 25% krwi walijskiej. Najczęściej krzyżuje się je z końmi pełnej krwi angielskiej. Celem hodowli jest zachowanie wielu walijskich zalet przy jednoczesnym zwiększeniu szybkości, wzrostu i sprawności.
Rasa kuca walijskiego ma cztery oficjalne sekcje.
Sekcja A – kuc górski, który nie może przekraczać 12 hands.
Sekcja B – nieco większy kuc o wysokości 12 – 13.2 hands
Sekcja C – kuc w typie cob, mocniej zbudowany, o wysokości do 13.2 hands
Sekcja D – Welsh Cob, koń o wysokości powyżej 13.2 hands
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13 hands
Wielkość bardzo zróżnicowana
Budowa
Cechy zależą od ras użytych do krzyżowania i udziału krwi walijskiej
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Energiczny i przyjazny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Zaprzęg
Sport
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał