
Koń fiordzki, zwany też Fjord Horse, Norwegian Dun, Norwegian Pony, West Norway, West Norwegian, Westland, Northern Dun i Fjordhest, to dawna rasa, która zachowała wiele swoich pierwotnych cech.
Pochodzenie
Ta piękna rasa wywodzi się od koni wikingów, które służyły jako wierzchowce bojowe i do pracy w gospodarstwie. Wikingowie byli zresztą pierwszym ludem zachodniej Europy, który używał koni do prac rolnych, a ich późniejsze najazdy na inne ziemie pomogły rozpowszechnić tę praktykę. Uważa się, że większość ras zimnokrwistych zachodniej Europy ma w sobie krew konia fiordzkiego.
Co ciekawe, dawniej ich umaszczenie bywało różne; dopiero pod koniec XIX wieku zaprzestano wszelkiego krzyżowania i ustalono wzorzec rasy, by zachować czystość linii krwi. Księgę stadną założono w 1909 roku. Dziś to jedna z nielicznych ras udomowionych, która zawsze ma maść bułaną i zawsze wykazuje znaczenia prymitywne.
Według DAD-IS rasa jest zagrożona wyginięciem; w 2022 roku pozostało 1509 koni.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13 – 14.1 hands
Budowa
Głowa proporcjonalna, o wklęsłym profilu
Oczy duże i łagodne
Szyja krótka i umięśniona
Grzbiet bywa lekko zapadnięty
Grzywa szorstka, sterczy pionowo na kilka cali
Zad okrągły i umięśniony
Nogi krzepkie i krótkie, z lekkimi szczotkami pęcinowymi
Kopyta czarne, twarde i kształtne
Tradycyjne maści
Zawsze bułana ze znaczeniami prymitywnymi.
Temperament
Wyjątkowo łagodny
Godny zaufania i mądry
Użytkowanie
Lekkie prace rolne
Koń gospodarski
Koń rekreacyjny
Koń pokazowy
Przydatne linki
Norges Fjordhestlag
Norwegian Fjord Horse Registry
Fjord National Studbook of Great Britain
Canadian Fjord Horse Association
NordGen
Gdzie kupić
Stadniny koni fiordzkich
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał