
Wymarły już koń z Lofotów był zapewne bratem pierwotnych kuców rodem z Szetlandów, zanim wpłynęły na nie obce linie krwi.
Pochodzenie
Uważa się, że wywodziły się od tarpana; były to twarde, kosmate kuce, które najwyraźniej pochodziły z surowego, północnego środowiska. Przez cały rok żyły dziko na Lofotach, od których wzięły nazwę.
Ostatniego kuca z Lofotów podobno zabito pod koniec XIX wieku, aby zachować jego ciało dla nauki. Wypchano go i wystawiono w Muzeum w Bergen. Na początku XX wieku tego kosmatego konika ponownie zbadano, próbując określić wiek jego pradawnych linii krwi. Uważa się, że kuce z Lofotów były przodkami konia z Lyngen.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13-14 hands
Sierść gęsta i długa
Budowa
Głowa grubo ciosana o prostym profilu
Szyja krótka
Grzbiet krótki
Nogi krępe
Kopyta mocne
Tradycyjne maści
Według jednego źródła były „białe”, według innego przeważnie kare.
Temperament
Spokojny i wytrzymały
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Lekkie prace rolne
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał