
Kuc bhotia, nazywany też kucem bhutia, Bhote Ghoda, kucem bhutańskim, bhutani, kucem bhutua i Indian Country Bred, doskonale radzi sobie w górskim terenie, przez który większość innych ras nigdy by nie przeszła.
Pochodzenie
Występuje w Nepalu, Bhutanie oraz w regionach Sikkim i Dardżyling w Indiach i jest niezwykle podobny do rodzimego kuca tybetańskiego i kuców spiti. Najprawdopodobniej te trzy linie krwi wielokrotnie się krzyżowały. W rezultacie kuce bhutia, spiti i tybetańskie często określa się łącznie jako kuce „Indian Country Bred”.
Z powodu braku uporządkowanych programów hodowlanych i słabego żywienia zwierzęta te są zwykle mniejsze i mniej krzepkie niż rasy z żyznych terenów. Według DAD-IS w 2022 roku pozostało 2340 kuców bhotia i uznaje się je za zagrożone.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13 – 13.2 hands
Budowa
Szyja krótka i gruba
Tułów zwarty
Grzbiet mocny
Nogi grube i owłosione, ale mocne
Kopyta otwarte na piętkach
Grzywa i ogon bardzo długie i gęste
Tradycyjne maści
Siwa, gniada i skarogniada
Czasem kasztanowata lub dereszowata
Temperament
Zwykle chętny do pracy i spokojny, o silnym charakterze
Użytkowanie
Zwierzę juczne
Transport
Lekkie prace rolne
Przydatne linki
Rodzime rasy zwierząt gospodarskich Nepalu
Więcej zdjęć

Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał