
Bośniacki koń górski
- Wysokość w kłębie
- 12.3 – 14 hands
- Maści
- Gniada, Kara, Kasztanowata
- Status ochrony
- Zagrożona
Obok hucułów i koników polskich bośniacki koń górski należy do ras bałkańskich, a wszystkie trzy mają wspólnych przodków.
Pochodzenie
Bośniacki koń górski, zwany też bosanski brdski konj, kucem bośniackim lub bosniakiem, prawdopodobnie wywodzi się od tarpana z domieszką krwi koni mongolskich. W XVII i XVIII wieku wiele linii krwi rozrzedzono krwią koni wschodnich. Dziś to wytrzymała rasa górska.
Konie tej rasy stanowią dużą część pogłowia w kraju i są ważnym elementem historii regionu. Wojna odbiła się jednak na programach hodowlanych. Dziś rasę uznaje się za zagrożoną; według DAD-IS w 2003 roku pozostało 12 390 koni.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.3 – 14 hands
Niewielki, zwarty i krzepki
Budowa
Głowa ciężka, o prostym profilu
Szyja krótka i umięśniona
Grzbiet krótki i prosty
Klatka piersiowa głęboka i szeroka
Nogi mocne, krótkie i umięśnione, o szerokich stawach
Kopyta dobrze ukształtowane i twarde
Tradycyjne maści
kara | kasztanowata | siwa | gniada | bułana | izabelowata (palomino)
Temperament
Łagodny i dobroduszny
Pewnie stąpający i wytrzymały
Użytkowanie
Praca w gospodarstwie
Transport
Koń wierzchowy
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał