Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!
Konik polski

RasyPolska

Konik polski

Wysokość w kłębie
12.3 – 13.3 hands
Maść
Bułana
Status ochrony
Zagrożona

Konik polski, zwany też po prostu konikiem, od dawna opisywany był jako bezpośredni potomek prastarego tarpana, a jego nazwa znaczy tyle co „mały koń”. Badania genetyczne pokazują jednak wytrzymałego konia domowego, który przypomina tarpana, a nie ocalałego dzikiego konia. To prymitywna rasa, na ogół jednolicie umaszczona w piękną maść myszatą.

Pochodzenie

Tradycja wywodzi koniki od dzikich koni żyjących w lasach litewskich pod koniec XVIII wieku: ostatnie z nich miano odłowić w 1786 roku i umieścić w zwierzyńcu zamojskim, gdzie pozostawały aż do jego likwidacji w 1806 roku. Wtedy konie rozdano okolicznym chłopom, którzy wykorzystywali je w rolnictwie i transporcie. Badania genetyczne konika przeczą jednak tezie o dzikim relikcie: jego linie matczyne to mieszanka wspólna z rasami domowymi z całego świata – czyli dokładnie to, czego można się spodziewać po kucu gospodarskim. Odporność sprawiła, że koniki były przydatne w czasie wojen na początku XX wieku, ale wojny odbiły się też na liczebności koni czystej krwi.

W 1954 roku Polska Akademia Nauk założyła rezerwat chroniący rasę, a w 1962 roku utworzono księgę stadną, by centralnie kierować hodowlą. Według DAD-IS rasa ma status zagrożonej wyginięciem, ale objętej programem ochrony (endangered maintained), a w 2023 roku zarejestrowanych było od 3200 do 3500 koni.

Cechy

Średnia wysokość w kłębie 12.3 – 13.3 hands

Budowa

Tułów prostokątny, nisko zawieszony
Klatka piersiowa obszerna i pełna

Tradycyjne maści

Zwykle myszata z oznaczeniami pierwotnymi

Temperament

Bardzo inteligentny
Odporny i łatwy w szkoleniu

Użytkowanie

Wierzchowiec dla dzieci
Lżejsze prace rolne
Zwierzę gospodarskie

Przydatne linki

Polski Związek Hodowców Koni
Polskie programy ochrony różnorodności genetycznej

Więcej zdjęć

Konik polski
Konik polski
Konik polski
Konik polski
Konik polski
Konik polski

Wideo

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał