
Koń Przewalskiego, zwany też Equus Przewalskii, azjatyckim koniem dzikim, mongolskim koniem dzikim lub Taki, długo uchodził za jedynego żyjącego na Ziemi naprawdę dzikiego konia (od czasu wymarcia tarpana). Badanie genetyczne z 2018 roku wykazało, że pochodzi on od koni wypasanych przez ludność kultury Botai w Kazachstanie około 5500 lat temu – co oznaczałoby, że i on jest koniem zdziczałym – i że nie jest przodkiem koni domowych. Uważa się, że wszystkie pozostałe współczesne rasy koni pochodzą od koni udomowionych (tak, nawet te zdziczałe – w którymś momencie wszystkie wróciły na wolność).
Pochodzenie
Kiedyś uważano je za przodków współczesnego konia domowego, ale genetyka wykazała, że tak nie jest: to kuzyni, a nie rodzic i dziecko. Badanie opublikowane w 2018 roku w Science wykazało, że konie Przewalskiego pochodzą od koni kultury Botai, wypasanych w Kazachstanie około 5500 lat temu, co oznaczałoby, że są raczej zdziczałe niż naprawdę dzikie. Ta kwestia wciąż budzi spory, bo w pracy z 2021 roku dowodzono, że ludność kultury Botai polowała na dzikie konie, a nie je hodowała. Zgodnie przyjmuje się jednak, że niegdyś przemierzały one step wzdłuż granicy mongolsko-chińskiej. Koń Przewalskiego ma 66 chromosomów, a koń domowy 64. Ich potomstwo jest płodne i ma 65 chromosomów, co może wskazywać, że to w ogóle odrębne gatunki.
Po raz pierwszy opisał je na początku XV wieku Bawarczyk, który handlował na wschodzie, aż trafił do Mongołów. Ponownie odnotował je w XVIII wieku szkocki lekarz wysłany do Chin. Jednak człowiekiem, któremu konie te zawdzięczają ciekawą nazwę i oficjalne odkrycie, był rosyjski badacz, pułkownik Przewalski.
Powrót na wolność
Niestety jeszcze do niedawna koń Przewalskiego był wymarły na wolności – wytępiony przez polowania, wyparty ze swoich terenów i rozmyty przez krzyżowanie. Przed całkowitym wymarciem uratowały go ogrody zoologiczne i programy hodowlane. W 1992 roku kilka ośrodków hodowlanych połączyło swoje stada i wypuściło konie w kilku miejscach w Mongolii.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12 – 14 hands
Budowa
Głowa duża i ciężka, o prostym profilu
Oczy małe
Szyja szeroka i krótka, z krótką, stojącą grzywą
Grzbiet prosty i długi
Klatka piersiowa głęboka
Łopatka stroma i krótka
Nogi krótkie i mocne
Kopyta wąskie i wydłużone
Ogon zakończony kitą
Tradycyjne maści
Bułana z prymitywnymi oznaczeniami
Temperament
Pełen temperamentu i w większości „nieposkromiony” (temperamentem przypomina zebry).
Przydatne linki
Foundation for the Preservation & Protection of the Przewalski Horse
National Geographic: koń Przewalskiego
World Wildlife Federation – program adopcji konia Przewalskiego
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał