
Kuc Lundy zawdzięcza nazwę wyspie Lundy w Kanale Bristolskim u wybrzeży Anglii. Na tamtejszym archipelagu nie było rodzimych koni, dlatego tę rasę stworzył ostatni prywatny właściciel wyspy Lundy.
Pochodzenie
Podstawę hodowli stanowiły klacze rasy New Forest i ogier czystej krwi arabskiej, a także kilka kuców walijskich górskich i kuców Connemara. Gdy jednak udało się zgromadzić przyzwoite stado, przestano dolewać krew z zewnątrz.
Kiedy w 1969 roku wyspę sprzedano, opiekę nad kucami przejął National Trust, a trzy lata później sprawy w swoje ręce wziął National Pony Society. Kuce pozostawały pod jego opieką do 1980 roku, kiedy całe stado przeniesiono do Kornwalii, gdzie od tamtej pory hoduje się rasę Lundy.
W 1984 roku powstało stowarzyszenie hodowców rasy, a kuce te zyskują coraz większą popularność jako zwierzęta pokazowe.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2 hands
Budowa
Głowa zgrabna, o profilu lekko wypukłym lub garbonosym
Oczy duże i czujne
Szyja średniej długości i umięśniona
Grzbiet krótki i mocny
Tradycyjne maści
Kasztanowata wątrobiana | gniada | bułana | dereszowata | izabelowata (palomino)
Przydatne linki
Landmark Trust – program sponsorowania kuców Lundy
Użytkowanie
Kuc pokazowy
Kuc wierzchowy
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał