
Kuc mogod, zwany też tunezyjskim, pochodzi z najdalej na północ wysuniętej części Tunezji i uważa się go za odmianę potężnego konia berberyjskiego, przez stulecia uszlachetnianą i dostosowywaną do tutejszych warunków. Niestety, gdy w XX wieku maszyny zaczęły zastępować zwierzęta, jego liczebność zaczęła spadać.
Pochodzenie
Pochodzenie tej rasy pozostaje zagadką, ale kuce te stały się ważną częścią życia plemion zamieszkujących góry Mogod. Słyną z siły i zwinności, z jaką noszą ciężkie ładunki po stromym górskim terenie – to prawdziwy typ górski.
W Tunezji coraz większą popularność zyskują większe rasy, lepiej przystosowane do terenów pustynnych, i wypierają te rodzime kuce. Aby chronić tego wytrzymałego konia, uruchomiono programy hodowlane.
Dziś baza DAD-IS wymienia je jako zagrożone wyginięciem, a w 2020 roku pozostało ich 500.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.2 – 14.2 hands
Budowa
Głowa ciężka, ale dobrze osadzona
Oczy wyraziste i czujne
Szyja krótka, ale zgrabna
Klatka piersiowa szeroka i głęboka
Grzbiet krótki
Nogi mocne i dobrze zbudowane
Tradycyjne maści
Kasztanowata | siwa | gniada, skarogniada
Temperament
Inteligentny i pojętny
Chętny do pracy i łatwy w obejściu
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Zaprzęg
Koń do polo
Zwierzę juczne
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał