
Koń berberyjski z Maroka i Afryki Północnej to jedna z najstarszych ras świata (obok swojego kuzyna, konia arabskiego), a jego pochodzenie owiane jest tajemnicą.
Pochodzenie
Niektórzy twierdzą, że to odgałęzienie linii koni arabskich, jednak fizycznie nie wydaje się mieć dominujących cech typowych dla ras, na które wpłynął koń arabski. Konia berberyjskiego wyróżnia raczej barani profil głowy, opadający zad i nisko osadzony ogon. Inni twierdzą, że jest odwrotnie i to koń arabski wywodzi się od krwi konia berberyjskiego, ale to samo dotyczy dominujących cech w przeciwnym kierunku.
Bardziej przekonująca teoria głosi, że dawno temu wspólny przodek obu ras trafił mniej więcej w tym samym czasie zarówno do Afryki Północnej, jak i na Półwysep Arabski. Linia afrykańska krzyżowała się z końmi iberyjskimi, a z linii półwyspowej w drodze selekcji wyhodowano znanego nam dziś konia arabskiego.
Koń berberyjski to szybka i silna rasa pustynna. W odróżnieniu od konia arabskiego jest zbudowany raczej do górzystych pustyń, dzięki czemu pewnie stąpa i pokonuje teren, przez który większość koni by nie przeszła (albo nie dałaby rady przejść). Choć to świetne wierzchowce, nie słyną ze szlachetnej urody – i tę cechę przekazują wielu rasom, na które wpłynęły.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14 – 15 hands
Budowa
Głowa długa, o prostym lub wypukłym profilu
Oczy żywe
Szyja średniej długości, muskularna i łukowata
Grzbiet krótki i prosty
Pierś długa i głęboka
Nogi smukłe i mocne, z szerokimi stawami
Kopyta małe, kształtne i mocne
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Temperament
Pełen temperamentu
Lojalny i oddany
Użytkowanie
Wojsko
Koń wierzchowy
Transport
Wyścigi
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał