
Koń arabski Shagya pochodzi z Cesarstwa Austro-Węgierskiego, a jego historia zaczęła się w czasach tureckiej okupacji tych ziem, trwającej do końca XVII wieku.
Pochodzenie
W tym okresie do regionu trafiło wiele koni pochodzenia arabskiego i azjatyckiego, a miejscowa ludność włączyła je do swojej hodowli. W 1789 roku założono stadninę Bábolna, która miała hodować właśnie konie arabskie, i zaczęto sprowadzać zwierzęta do selektywnej hodowli. Celem było zwiększenie wzrostu koni bez utraty niepowtarzalnych cech konia arabskiego.
Podstawą rasy był ogier o imieniu Shagya, sprowadzony z Syrii w 1836 roku, od którego rasa wzięła też nazwę (oficjalnie w 1982 roku). Niemal każda węgierska rasa ma w sobie w jakimś stopniu krew shagya.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa typowo arabska, o szczupakowatym profilu
Uszy małe i wysoko osadzone
Oczy duże i wyraziste
Szyja długa, smukła i łukowata
Grzbiet lekko wklęsły
Nogi mocne, o suchych stawach
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Temperament
Łagodny i łatwy w obejściu
Żywy i pogodny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Uszlachetnianie innych ras
Zaprzęg
Koń sportowy
Koń do rajdów długodystansowych
Przydatne linki
Shagya Arabian Registry
The North American Shagya Arabian Association
Więcej zdjęć






Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał