
Oficjalna nazwa konia trakeńskiego brzmi: wschodniopruski koń gorącokrwisty pochodzenia trakeńskiego. Choć dziś znany jest jako rasa niemiecka, w rzeczywistości wywodzi się z Prus Wschodnich, z terenów należących dziś głównie do rosyjskiego obwodu kaliningradzkiego i do Polski.
Pochodzenie
Rasa wywodzi się od koni Prusów – ludu bałtyckiego zamieszkującego te tereny, który we wczesnym średniowieczu słynął z odpornych koni i konnych wojowników. Uważa się, że konie te pochodziły od miejscowych świejków (Schweiken), dziś wymarłych, z domieszką różnych linii turkmeńskich i mongolskich.
Na początku XVIII wieku król Prus wybrał najlepsze zwierzęta ze swoich królewskich stadnin i w 1732 roku przeniósł je do nowej stadniny w Trakehnen. Celem było stworzenie dobrego konia kawaleryjskiego, do czego starannie krzyżowano linie arabskie, pełnej krwi angielskiej i turkmeńskie.
Po śmierci Fryderyka Wielkiego w 1786 roku stadnina przeszła na własność państwa, które starannie określiło cele hodowlane tego ugruntowanego już typu. Jednym z nich było uszlachetnienie miejscowego pogłowia; w tym okresie dolano krwi koni litewskich, pełnej krwi angielskiej, meklemburskich, duńskich i tureckich. Oficjalną księgę stadną założono w 1878 roku, a nowe kierownictwo stadniny wprowadziło jeszcze surowsze zasady hodowli niż za czasów króla.
Rasa cieszyła się popularnością aż do połowy XX wieku, kiedy II wojna światowa niemal ją zniszczyła – Rosjanie zabrali ze stadniny wiele najlepszych koni. Nieliczne pozostałe uciekały przed wojskami rosyjskimi razem z miejscową ludnością i dotarły w bezpieczne miejsce dosłownie ranne, wyczerpane i niemal zagłodzone. Pokazały jednak swój hart: tę wędrówkę przetrwały tylko najtwardsze i to one dały potomstwo.
W połowie XX wieku próbowano ponownie zebrać konie (rozproszone wówczas po całych Niemczech Zachodnich) i odbudować programy hodowlane. W 1947 roku powstał zachodnioniemiecki Związek Hodowców i Przyjaciół Konia Gorącokrwistego Pochodzenia Trakeńskiego, a do 1950 roku rząd Niemiec uznał rasę i włączył się w tę sprawę.
Dziś rasę hoduje się w całych Niemczech, a jej liczebność jest na bezpiecznym poziomie. Nawiasem mówiąc, po II wojnie światowej w Rosji założono stadninę koni trakeńskich i hoduje się je tam do dziś. Co więcej, populacja rosyjska ma mniej obcych domieszek niż większość linii niemieckich.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 16 – 16.2 hands
Budowa
Głowa elegancka i szlachetna
Oczy duże i wyraziste
Szyja długa, z wysokim grzebieniem
Grzbiet prosty i krótki
Klatka piersiowa głęboka
Nogi umięśnione, z szerokimi, suchymi stawami
Kopyta mocne
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Temperament
Inteligentny i zrównoważony
Energiczny i łagodny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń sportowy
Lekka praca pociągowa
Koń do WKKW
Koń pokazowy
Przydatne linki
Trakehner Verband
Trakehners International
American Trakehner Association
Canadian Trakehner Horse Society
Trakehners UK
Trakehners Australia
Gdzie kupić
Tannenwald Trakehner
New Spring Farm
Stadniny koni trakeńskich
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał