
Rodzime rasy duńskie są zwykle krzepkie i twarde, ale niekoniecznie wysportowane. Pojawiła się więc potrzeba wszechstronnego konia do WKKW o większej uniwersalności.
Pochodzenie
Hodowlę rozpoczęto w 1962 roku, by stworzyć dobrego konia sportowego, a wykorzystano w niej linie trakeńskie, hanowerskie, holsztyńskie i szwedzkie gorącokrwiste. Powstały w ten sposób koń zdobył sobie spore uznanie i wyróżnia się w wielu rodzajach zawodów.
Sukces tej żywej rasy wynika z wielu czynników, ale najważniejsze są chyba rygorystyczne metody hodowli. Ogiery wybiera się na podstawie wyników użytkowości, a określone linie krwi są umiejętnie importowane. Dziś konie te eksportuje się tysiącami do całej Europy, a nawet do odległej Australii i Stanów Zjednoczonych.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3 – 17 hands
Budowa
Ze względu na różnorodność linii krwi cechy fizyczne bardzo się różnią
Ładny pokrój
Długa, smukła sylwetka
Dobre nogi i kopyta
Tradycyjne maści
Każda jednolita maść
Temperament
Inteligentny i chętny do pracy
Spokojne usposobienie
Użytkowanie
Koń sportowy
Koń do WKKW
Koń wierzchowy
Przydatne linki
North American Danish Warmblood Association
Warmblood.dk
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał