
Duński koń oldenburski, w gruncie rzeczy odmiana duńskiego konia gorącokrwistego hodowana w Danii, różni się od niemieckiego konia oldenburskiego.
Pochodzenie
Koń oldenburski pochodzi z regionu Oldenburg w Niemczech, a jego historia sięga XVII wieku. Do powstania wersji niemieckiej przyczyniło się wiele różnych linii krwi, aż ukształtował się określony typ. Pod koniec XIX wieku pewien handlarz koni sprowadził pierwszego ogiera oldenburskiego, a około 10 lat później założono pierwszą księgę stadną. W 1978 roku powstał związek hodowców rasy.
Z biegiem lat, gdy zapotrzebowanie na konie karetowe spadło, rasa w obu krajach przekształciła się w konie sportowe, choć hodowano je w różnych typach. Różnica polega na tym, że duńska księga stadna dopuszcza do pierwotnych linii oldenburskich wyłącznie dolew krwi koni pełnej krwi angielskiej. W księdze stadnej wyróżnia się dwa typy: uszlachetniony, mający co najmniej 25% krwi duńskiego konia oldenburskiego, oraz czystej krwi, mający 87,5–100% krwi duńskiego konia oldenburskiego.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3-16.3 hands
Budowa
Głowa ładna i dobrze osadzona
Oczy wyraziste
Szyja długa
Klatka piersiowa głęboka
Grzbiet długi
Zad potężny
Nogi mocne
Kopyta duże
Tradycyjne maści
Zwykle kara, skarogniada i gniada (siwa i kasztanowata zdarzają się rzadko).
Temperament
Inteligentny i odważny
Chętny do pracy i spokojny
Użytkowanie
Zaprzęg
Koń sportowy
Przydatne linki
Danish Oldenborg Horse Association
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał