
Koń budionnowski, zwany też Budenny lub Budyonovsky, to niezwykle wszechstronne zwierzę o dużych zdolnościach przystosowawczych, hodowane jako uniwersalny koń wierzchowy.
Pochodzenie
Rasę wyhodowano w obwodzie rostowskim w Związku Radzieckim w latach 1921–1949, kojarząc klacze czernomorskie z ogierami angielsko-dońskimi i pełnej krwi angielskiej. Pomysłodawcą pierwszych krzyżówek był marszałek Budionny, bohater rewolucji rosyjskiej, który chciał stworzyć doskonałego konia wojskowego.
Koń budionnowski świetnie się przystosowuje: w latach 50. XX wieku doświadczalną grupę koni wypuszczono na wyspy jeziora Manycz w obwodzie rostowskim, by sprawdzić, jak sobie poradzą. Populacja się rozrosła, a konie zachowały kasztanowatą maść przypominającą o ich dońskiej krwi. Stadom tym pozwolono żyć na wolności, bo udowodniły, że rasa jest dość twarda, by przetrwać dobór naturalny.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.1 – 17 hands
Budowa
Głowa proporcjonalna, o prostym profilu
Grzbiet krótki i prosty
Nogi smukłe, długie i proste
Tradycyjne maści
Zwykle kasztanowata, czasem z metalicznym połyskiem
Spotyka się też maść gniadą, skarogniadą i karą
Temperament
Dobroduszny i energiczny
Inteligentny i łatwy w zajeżdżaniu
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń powozowy
Koń pokazowy
Koń do zawodów
Koń sportowy
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał