
Kłusaka orłowskiego wyhodował hrabia Orłow po tym, jak otrzymał od tureckiego admirała w prezencie ogiera arabskiego.
Pochodzenie
Tego ogiera skojarzono z klaczą fryzyjską, a ich potomek, Bars I (urodzony w 1784 roku), stał się ogierem założycielem rasy. Z biegiem lat liczba koni czystej krwi i krzyżówek wahała się w zależności od rynku. W efekcie koni czystej krwi było coraz mniej. Pod koniec XIX i na początku XX wieku niekontrolowany napływ koni American Saddlebred sprawił, że ich liczba spadła jeszcze bardziej i trzeba było chronić rasę.
W obrębie rasy wyróżnia się cztery typy, ukształtowane w różnych regionach: dubrowski, nowotomnikowski, chrenowski i permski.
Dubrowski – Niższy, o nieco bardziej prymitywnej budowie.
Nowotomnikowski – Sucha budowa i cechy typu arabskiego.
Chrenowski – Najpopularniejszy, zwykle uznawany za typ wzorcowy.
Permski – Największy i najmasywniejszy, o cięższej budowie konia powozowego.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.1 – 17 hands
Budowa
Głowa proporcjonalna i sucha
Szyja długa, umięśniona, często wysoko osadzona
Grzbiet długi i prosty
Klatka piersiowa szeroka, średnio głęboka
Nogi dobrze ustawione, z dobrymi (choć czasem grubymi) stawami
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Użytkowanie
Wyścigi (kłusackie)
Koń wierzchowy
Lekka praca pociągowa
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał