
Koń meklemburski, zwany też Mecklenburger Warmblut, pochodzi z regionu Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech, a podczas wojny francusko-pruskiej pod koniec XIX wieku wykorzystywano go głównie jako konia bojowego.
Pochodzenie
Gdy jednak wojenne potrzeby minęły, rząd przestał finansować programy hodowlane. Wielu miejscowych hodowców krzyżowało swoje konie z innymi rasami, aby uzyskać określone cechy: z końmi pełnej krwi angielskiej – konie wierzchowe, a z rasami pociągowymi, takimi jak Suffolk Punch – cięższe konie robocze.
Pod koniec XIX wieku czystorasowe konie meklemburskie niemal wyginęły, więc podjęto próbę sprowadzenia nowego materiału hodowlanego półkrwi, by zachować ich linie. Do programów hodowlanych sprowadzono konie oldenburskie, holsztyńskie, duńskie gorącokrwiste i przede wszystkim hanowerskie (z którymi łączą je wspólne więzy krwi).
Hodowano je do celów wojskowych aż do końca II wojny światowej, kiedy wojenne zapotrzebowanie znów się skończyło. Po połowie XX wieku ponownie krzyżowano je z końmi pełnej krwi angielskiej i dolewano nieco krwi trakeńskiej, aby uczynić z nich konie wierzchowe.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.2 – 17 hands
Budowa
Głowa średniej wielkości
Szyja mocna i umięśniona
Grzbiet prosty
Nogi mocne, o dobrym kośćcu i dobrze ukształtowanych stawach
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Spokojny i łatwy we współpracy
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Powożenie
Koń sportowy
Przydatne linki
Verband der Pferdezüchter Mecklenburg-Vorpommern e.V.
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał