
Znany na całym świecie z symbolicznego „H” wypalanego na zadzie koń hanowerski to jeden z najbardziej lubianych i najszerzej rozpowszechnionych europejskich koni półkrwi. Konie te wyrobiły sobie renomę w zawodach rangi Grand Prix.
Pochodzenie
Hodowlę koni hanowerskich zapoczątkował w 1735 roku w Celle w Niemczech Jerzy II, król Anglii (1727–1760). Dziś hoduje się je na szeroką skalę w Ameryce Północnej i Południowej oraz w Australii. Hanowery początkowo uszlachetniano krwią koni pełnej krwi angielskiej, co dało ich ruchom więcej swobody i lekkości. Celem był koń dość szybki i silny do zawodów, a jednocześnie na tyle wytrzymały, by nadawał się do zwykłej pracy.
Pod koniec XVIII wieku prowadzono szczegółowe rejestry linii krwi, które starannie monitorowano. W czasie wojen napoleońskich pogłowie w Celle mocno się przerzedziło. Po 1816 roku hodowla jednak znów się ożywiła, a wpływ pełnej krwi angielskiej się wzmocnił, przez co konie stały się zbyt lekkie do prawdziwej pracy w rolnictwie. Podjęto więc próby, by ponownie nadać im więcej masy.
Do 1924 roku hodowla rozprzestrzeniła się do Osnabrück-Eversburg, gdzie po II wojnie światowej do linii hanowerskich trafiły konie trakeńskie, pomagając dalej uszlachetnić solidnego konia sportowego.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3-16.2 hands
Wysportowany i silny
Atletyczny, sprężysty ruch
Zrównoważony
Budowa
Mocny tułów i zad
Solidna budowa
Lekka głowa średniej wielkości
Krótkie nogi z dużymi, wyraźnymi stawami i mocno umięśnionymi przedramionami
Twarde, dobrze ukształtowane kopyta
Szeroki grzbiet średniej długości z mocnymi lędźwiami
Wysoko osadzony ogon, mocny zad
Tradycyjne maści
Jednolite maści
Temperament
Inteligentny
Odważny
Wszechstronny
Zdrowy, zrównoważony charakter
Użytkowanie
Koń do zawodów
Koń pokazowy
Przydatne linki
Verband Hannoverscher Warmblutzüchter e.V.
British Hanoverian Society
American Hanoverian Society Foundation
Hannoverian Horse Society of Australia
Royal Hanoverian Creams
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał