
Koń anglo-normański
- Wysokość w kłębie
- 15.1 – 16.3 hands
- Maści
- Wszystkie maści, Kasztanowata
- Status ochrony
- Wymarła
Koń anglo-normański był rasą półkrwi z dawnej prowincji Normandia w północnej Francji. Dziś rasa ta już wymarła, ale jej linie krwi przetrwały w wielu współczesnych rasach francuskich, w tym w Selle Français.
Pochodzenie
Rasę rozwijano jako konia wszechstronnego, a podstawą linii anglo-normańskich były miejscowe klacze normandzkie krzyżowane z końmi pełnej krwi angielskiej, kłusakami norfolskimi i innymi końmi półkrwi, w tym meklemburskimi.
W wyniku tych krzyżówek wyłoniły się trzy typy: lekki koń pociągowy (dzisiejszy cob normandzki), szybki koń zaprzęgowy (dzisiejszy kłusak francuski) oraz wszechstronny koń wierzchowy, dobrze nadający się do służby wojskowej (koń anglo-normański).
Nowa krew
W połowie XX wieku do linii anglo-normańskich dolano krwi regionalnych koni półkrwi, by stworzyć podstawę księgi stadnej Selle Français. Koń anglo-normański przekazał też swoje geny koniom andravida, freiberger, nonius, sokólskim i heihe, a koniom oldenburskim dodał szlachetności.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.1 – 16.3 hands
Słynął ze zdolności skokowych
Budowa
Wypukły profil
Długa szyja
Mocny zad
Tradycyjne maści
Wszystkie maści jednolite (najczęściej kasztanowata)
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Lekkie prace rolne
Więcej zdjęć

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał