
Cob francuski, zwany też Norman Cob lub Normandy Cob, wywodzi się od normandzkiego konia powozowego, którego we Francji od wielu lat używano do ciągnięcia powozów i lekkich prac polowych.
Pochodzenie
Rasa wywodzi się od koni Norfolk Roadster sprowadzonych z Wielkiej Brytanii, które wniosły do miejscowych ras powozowych dobrą budowę i pokrój. Po pojawieniu się samochodów rasa się rozdzieliła. Powstały dwa typy cobów francuskich: lżejszy, lepiej nadający się pod siodło (który wchłonął francuski koń wierzchowy), oraz większy, dziś kojarzony raczej z rasami pociągowymi. Obecnie coba uważa się bardziej za typ niż za rasę i nie ma on oficjalnej księgi stadnej. Mimo to wszystkie ogiery cob kupuje i utrzymuje Narodowa Stadnina. O przynależności decyduje linia ojca – jeśli ojciec jest cobem, źrebię także jest cobem, bez względu na rasę matki.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3 – 16.3 hands
Ponieważ nie ma oficjalnego związku hodowców, cechy fizyczne cobów francuskich bywają różne.
Budowa
Głowa prosta, o łagodnym wyrazie
Szyja krótka i umięśniona
Klatka piersiowa głęboka i szeroka
Grzbiet krótki, tułów zwarty
Nogi krzepkie i mocne, z niewielkimi szczotkami pęcinowymi
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | skarogniada
Temperament
Łagodny, ale energiczny
Użytkowanie
Koń powozowy
Koń wierzchowy
Rolnictwo
Produkcja mięsa
Przydatne linki
Cob Normand, Syndicat national des éleveurs et utilisateurs de chevaux Cob Normand
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał