
Koń andegaweński, dziś już wymarły, był hodowany jako krzepki koń wierzchowy, a dzięki odporności cieszył się popularnością jako wierzchowiec wojskowy. Nigdy nie był oficjalnie uznaną rasą; nazwę zawdzięcza Andegawenii, regionowi, w którym go hodowano.
Pochodzenie
Ten typ wierzchowy, hodowany z myślą o sile, urodzie i szybkości, miał w sobie krew koni arabskich, koni pełnej krwi angielskiej, koni bretońskich i perszeronów. Choć niegdyś popularny w wojsku, wraz z postępującą w XX wieku mechanizacją materiał hodowlany koni andegaweńskich połączono z kilkoma innymi typami wierzchowymi, z których w 1958 roku powstała księga stadna Selle Français.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.3-15.2 hands
Budowa
Głowa ładna
Oczy duże
Uszy dobrze osadzone
Kłąb mało wydatny
Ogon dobrze osadzony
Nogi suche
Stawy skokowe płaskie
Kopyta zdrowe
Tradycyjne maści
Zwykle gniada
Temperament
Silny i posłuszny
Użytkowanie
Kawaleria
Polowania
Wyścigi
Rolnictwo
Jazda wierzchem
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał