
Abbayan, Abeyyah, czyli koń arabski Abeya, był pierwotnie jednym z typów Saglawi, uznawanym za Al Khamsa lub Asil (czyli konia arabskiego czystej krwi).
Pochodzenie
Termin Al Khamsa oznacza „Piątkę” i nawiązuje do legend o pochodzeniu rasy arabskiej. Dziś określenie Al Khamsa ma bardziej przyziemne znaczenie i zwykle odnosi się do konia z rodowodem, którego przodków można prześledzić. Tylko niewielki odsetek koni arabskich może się poszczycić czysto pustynnym pochodzeniem, a spotyka się je w zaledwie kilku krajach.
Legenda
Legenda o Al Khamsa ma wydźwięk religijny, ponieważ pięć klaczy założycielskich było ulubienicami Mahometa. Według opowieści po długiej wędrówce przez pustynię Mahomet wypuścił swoje stado przy oazie, by konie mogły ugasić pragnienie. Gdy zwierzęta pędziły do upragnionej wody, zadął w róg bojowy, wzywając je z powrotem do siebie. Wróciło tylko pięć klaczy i to one zostały jego ulubienicami. Te pięć klaczy dało początek pięciu szczepom czystej krwi Al Khamsa. Beduini cenią swoje klacze ponad wszystkie inne zwierzęta, pochodzenie liczy się u nich po kądzieli, a czystość linii krwi ma najwyższe znaczenie. Do tego stopnia, że jeśli klacz zostanie pokryta przez ogiera nieczystej krwi, ani ona, ani jej przyszłe potomstwo nie mogą już być uznawane za Asil.
Piątka
Na przestrzeni wieków wyodrębniło się kilka szczepów hodowanych przez Beduinów. Choć przypisuje się je pięciu klaczom założycielskim, w rzeczywistości są owocem starannej i wyspecjalizowanej hodowli prowadzonej przez koczownicze plemiona, które je cenią. Każdy szczep ma własne cechy fizyczne, a pięć z nich jest najbardziej znanych.
Abayyan lub Abeya – lekki i szlachetny, znany z wdzięcznego ruchu i zwinności.
Hamdani – typ męski, cięższy i obdarzony dużymi możliwościami sportowymi.
Hadban – większy i bardziej umięśniony; to konie silne, słynące z wytrzymałości i odporności.
Keheilan lub Kuhaylan – silny, o zwartej budowie, uważany za klasycznego pustynnego konia bojowego.
Saglawi lub Seglawi – smukły i szlachetny, ceniony za kobiecą urodę.
Szczep Abeya
Jak wiele szczepów, Abeya zawdzięcza swoją nazwę legendzie. Pewien Beduin brawurowo uciekał na swojej wiernej klaczy, a gdy pędzili przed siebie, zrzucił abeyyah (płaszcz lub okrycie), by ulżyć wierzchowcowi. Kiedy szczęśliwie zgubili pościg, w końcu obejrzał się i zobaczył, że jego abeyyah zaczepiła się o wysoko noszony ogon klaczy. Na pamiątkę tej szybkiej klaczki z wysoko uniesionym ogonem konie te nazywa się dziś Abeya.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.1-15.2 hands
Skóra i sierść delikatne
Budowa
Głowa szlachetna, o szczupaczym profilu
Chrapy szerokie
Uszy małe
Szyja szlachetna
Pierś głęboka
Grzbiet szeroki i mocny
Ogon wysoko osadzony
Nogi proste
Kopyta mocne
Tradycyjne maści
Zwykle siwa, ale bywa też kasztanowata, gniada lub kara.
Temperament
Bardzo energiczny temperament
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Rajdy długodystansowe
Polo
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał