
Istnieje dziś wiele szczepów konia arabskiego: jedne hodowane są przez plemiona Beduinów na Pustyni Arabskiej, inne opuściły te tereny i dały początek nowym liniom w odległych kulturach. Egipskie szczepy, nazywane też kuhailan, saklawi i hamdani, mają własne, charakterystyczne cechy.
Pochodzenie
Około 3500 lat temu koń arabski stał się nieodzownym elementem imperium egipskiego. Dzięki zaprzęganiu go do rydwanów władza faraonów mogła sięgać daleko poza granice ich państwa. Siła i piękno wspaniałego egipskiego konia arabskiego zostały uwiecznione zarówno w hieroglifach, jak i w Biblii. Do hodowli tych koni podchodzi się bardzo poważnie, a linie są starannie kontrolowane, by zachować czystość krwi i pożądane cechy.
W XIX wieku rody panujące w Egipcie wybierały najlepsze konie z pustyń Arabii i sprowadzały je do Egiptu do hodowli. Od czasów króla Salomona nie było kolekcji, która mogłaby się z nią równać, a jej celem była ochrona, zachowanie i przedłużenie tej starożytnej linii z zachowaniem jej wyjątkowych cech. Ta kolekcja stała się podstawą egipskiego konia arabskiego, jakiego znamy dziś.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.1 – 15.1 hands
Charakterystyczny kształt grzbietu i wysoko osadzony ogon dzięki 17 żebrom, 5 kręgom lędźwiowym i 16 kręgom ogonowym.
Budowa
Głowa szlachetna, klinowata, z szerokim czołem i szczupaczym profilem
Oczy duże i wyraziste
Pysk mały, z dużymi chrapami
Szyja wygięta w łuk, z delikatnym, suchym przejściem w głowę
Ogon wysoko osadzony i efektownie noszony
Tułów zwarty, grzbiet krótki
Nogi o zwartej, mocnej kości
Kopyta zdrowe, z mocną ścianą
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara | dereszowata | srokata sabino
Temperament
Pełen temperamentu i wytrzymały
Łagodny w obejściu
Inteligentny i wrażliwy
Użytkowanie
Uszlachetnianie innych ras
Wyścigi
Koń rekreacyjny
Pokazy
Przydatne linki
World Arabian Horse Organization
Arabian Horse Association
Więcej zdjęć





Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał