
Starożytna rasa turkmeńska, zwana też Turk, Turkmene, Turkmen lub Turkmenian, w czystej postaci uważana jest za wymarłą. Konie hodowane w Turkmenistanie wciąż nazywa się tak samo, jednak najczystszymi potomkami tej dawnej rasy są koń achał-tekiński, jomudzki i goklan.
Pochodzenie
Spośród tych trzech ras hodowla konia achał-tekińskiego pozostała najbliżej pierwotnej krwi turkmeńskiej. Według źródeł stosunkowo czyste konie turkmeńskie wciąż jednak żyją w niewielkich enklawach w Iranie. Choć koń achał-tekiński wywodzi się od turkmeńskiego, rozwinął się jako lżejszy koń, którego na polu bitwy dosiadali łucznicy. Koń turkmeński był mocniejszy, zbudowany do niesienia w bój ciężkozbrojnych żołnierzy – i taka budowa przetrwała w dzisiejszej rasie.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa proporcjonalna, o prostym profilu
Szyja długa i sucha
Grzbiet długi i prosty
Klatka piersiowa głęboka
Łopatka długa, umięśniona i skośna
Nogi długie i smukłe, ale bardzo mocne, z szerokimi stawami
Kopyta małe i mocne
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Temperament
Pełen temperamentu i inteligentny
Śmiały i uczciwy
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Wyścigi
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał