
Koń kozacki, zwany też starym koniem dońskim (Old Don), był zwierzęciem stworzonym i ukształtowanym do wojny. To podstawa współczesnych koni dońskich, użytkowanych pod siodłem lub w sporcie.
Pochodzenie
Linie krwi starego konia dońskiego wywodzą się od mongolskich koni stepowych oraz lżejszych koni karabachskich, turkmeńskich i arabskich. Te szlachetne, zwinne konie trafiały do Rosji dzięki kozackim najazdom i szybko zyskały uznanie za swój temperament. Krew stepowa dała lżejszym rasom odporność, a dobór naturalny utrzymywał ich siłę. Były nie tylko podstawą współczesnego konia dońskiego – ich krew przyczyniła się też do powstania kłusaka orłowskiego.
Tej wytrzymałej rasie przypisuje się kluczową rolę w pokrzyżowaniu kampanii Napoleona w Rosji. Kozacy słynęli z umiejętności jeździeckich i świetnych koni. Gdy konie te zyskiwały popularność w kawalerii, hodowcy zaczęli się nimi zajmować bardziej systematycznie. Selekcjonowano je pod kątem wielkości, budowy, wytrzymałości i złotokasztanowatej maści.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3 hands
Budowa
Budowa zapewne bywała różna: konie były większe i lżejsze niż mongolskie, ale na tyle mocne, by nadawać się na wojnę
Tradycyjne maści
Maści jednolite
Temperament
Pełen temperamentu i inteligentny
Użytkowanie
Kawaleria
Jazda wierzchem
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał