
Koń karacabey nonius
- Wysokość w kłębie
- 15 – 16 hands
- Maści
- Gniada, Skarogniada, Kasztanowata
- Status ochrony
- Wymarła
Karacabey nonius to rasa, która powstała w regionie Marmara w Turcji; w 1970 roku uznano ją za wymarłą.
Pochodzenie
Stadninę Karacabey założono, by hodować konie karacabey półkrwi arabskiej do sportu wyczynowego. Efektem był piękny koń, później jednak uznano go za gorszy od importowanych europejskich koni sportowych, więc w 1979 roku hodowlę zakończono.
W tym samym czasie powstał też karacabey nonius – z krzyżowania koni karacabey z rodzimymi końmi anatolijskimi i noniusami. Efektem był nieco większy typ, hodowany specjalnie do skoków przez wysokie przeszkody, a przy tym przydatny jako mocny koń zaprzęgowy. Niestety, podobnie jak typ arabski, nie mógł konkurować z końmi europejskimi i w 1970 roku jego hodowlę zakończono. W 1980 roku wstrzymano całą działalność hodowlaną, a pozostałe konie sprzedano na aukcji i krzyżowano, aż nie został ani jeden.
Co ciekawe, niedługo po zniknięciu tych ras konie sportowe stały się niezwykle modne, a tureccy urzędnicy później żałowali swojej decyzji.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa szlachetna o prostym profilu
Szyja średniej długości
Kłąb wyraźnie zaznaczony
Nogi długie i suche
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | skarogniada
Temperament
Pełen temperamentu i inteligentny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń sportowy
Przydatne linki
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał