
Istnieje zaledwie około 3000 osobników tej rasy i obecnie nie ma dla nich ani związku hodowców, ani księgi stadnej.
Pochodzenie
Cukurova była jedną z pierwszych stadnin założonych w czasach osmańskich, pod koniec XIX wieku. Rasa wzięła nazwę od tego regionu, a celem hodowli był większy, sprawny koń wierzchowy, który dobrze sprawdzałby się w wojsku (o pierwotnie wykorzystywanym typie wiadomo niewiele). Ten większy typ miał jednak wymrzeć po I wojnie światowej.
Współczesną rasę Cukurova stworzono w 1935 roku na bazie koni Uzunyayla i tureckich arabów, które następnie krzyżowano z rodzimymi tureckimi kucami anatolijskimi (Anadolu). Konie te są wciąż nieco większe od kuców anatolijskich, ale średnio nie dorównują wzrostem dawnemu typowi.
Według DAD-IS w 2003 roku rasa Cukurova była zagrożona, ale baza nie podaje danych o liczebności populacji.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2 do 15 hands
Budowa
Głowa długa, o lekko wypukłym profilu
Uszy wysoko osadzone, stojące
Szyja długa
Klatka piersiowa wąska
Brzuch zaokrąglony
Zad długi i lekko opadający
Tradycyjne maści
Maści jednolite
Temperament
Żywy i pełen energii
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Przydatne linki
Zasoby zwierząt gospodarskich w Turcji
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał