
Canik, lokalna odmiana kuca Anadolu, żyje w dzikich stadach liczących nawet 500 zwierząt i jest ceniony za zadziorny charakter i chody zbliżone do inochodu.
Pochodzenie
To starożytna rasa turecka, utrzymywana w czystości aż do XIX wieku, gdy dolano jej krwi kaukaskich koni kawaleryjskich. Występuje w Anatolii w pobliżu Morza Czarnego, w Górach Canik, od których wzięła nazwę. Konie Canik od dawna ceni się za pewność kroku w górskim terenie, a dzięki chodom zbliżonym do inochodu są dobrymi końmi wierzchowymi.
Według DAD-IS rasa była w 2003 roku zagrożona, ale baza nie podaje o niej żadnych innych informacji.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2 – 14.2 hands
Zwinny i pewnie stąpający
Lateralny chód czterotaktowy
Budowa
Piękne zwierzęta
Głowa średniej wielkości, z szerokim czołem i prostym profilem
Szyja krótka
Zad spadzisty
Nogi i pęciny bardzo mocne
Kopyta mocne i twarde
Tradycyjne maści
Występuje w większości maści jednolitych, ale najczęstsza jest gniada
Temperament
Czujny i energiczny
Odważny i nerwowy
Bywa trudny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń rekreacyjny
Przydatne linki
The domestic livestock resources of Turkey
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał