
Kuc Cayuse, mniej znany niż konie innych plemion, to odrębna rasa z północnego zachodu, która powstała w XIX wieku.
Pochodzenie
Jego budowa i linie krwi różnią się od mustanga amerykańskiego, hiszpańskiego konia berberyjskiego i innych dzikich linii. Frederic Remington, który szkicował Dziki Zachód, opisał indiańskiego kuca Cayuse jako „zazwyczaj dereszowatego, a w każdym razie zawsze z tendencją w tę stronę, choćby niewielką”.
Prawdziwa historia tej rasy zaginęła w mrokach dziejów, ale powszechnie przyjmuje się, że wywodzi się od perszeronów sprowadzonych do Kanady w XVII wieku. Wiele lat później Kanadyjczycy przyprowadzili te konie na terytorium amerykańskie i wymieniali je z rdzennymi mieszkańcami, którzy zabrali je na zachód. Z czasem cięższe linie skrzyżowano z lżejszymi końmi hiszpańskimi.
W XIX wieku kuc Cayuse był już odrębną rasą, a lud, od którego wziął nazwę, słynął ze znakomitych umiejętności jeździeckich. Cięższe konie z północy miały skłonność do białych wzorów, a Cayuse prowadzili też selekcję pod kątem maści.
Dziś rasa jest na skraju wymarcia i istnieje zaledwie garstka tych kuców. W Porterville w Kalifornii żyje niewielkie stado, którego opiekunowie z optymizmem patrzą na odrodzenie rasy.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14 hands
Niewielki i krępy
Wygodny chód zbliżony do inochodu
Budowa
Niezwykle długa kość nadpęcia
Tradycyjne maści
Wszystkie maści, szczególnie cenione są wzory srokate
Temperament
Sprawny i chętny
Pełen temperamentu i odporny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Rolnictwo
Transport
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał