
Koń wschodnioanatolijski, zwany też kurdi lub Dogu Anadolu, występuje wyłącznie w górzystych częściach wschodniej Turcji. Nazwa kurdi wzięła się od jego związku z Kurdami ze wschodniej Turcji, Iraku i Syrii.
Pochodzenie
O jego historii wiadomo niewiele, ale koń wschodnioanatolijski jest najpewniej odmianą rodzimego kuca anatolijskiego, do której przez lata dolewano krwi arabskiej. Dzięki temu jest odporny, a przy tym całkiem piękny.
Choć to wytrzymały typ, jego hodowla nie jest prowadzona konsekwentnie, a DAD-IS podaje go jako wymarły. Prawdopodobnie jednak w górach wciąż hoduje się te konie w niewielkich skupiskach.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13–14 hands
Budowa
Lekki koń lub kuc
Głowa o dobrej budowie kostnej i prostym profilu
Grzbiet średniej długości, mocny
Nogi cienkie i suche
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
Jednolite maści
Temperament
Żywy i inteligentny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Zwierzę juczne
Przydatne linki
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał