
Virginia Highlander to stosunkowo nowa rasa, wyhodowana w Sugar Grove w Wirginii przez Williama Pugha. Pugh chciał stworzyć niewielkiego, łagodnego konia wierzchowego, odpowiedniego dla kobiet i dzieci.
Pochodzenie
Około 1960 roku William zaczął od niewielkiej klaczy, krzyżówki konia arabskiego z Tennessee Walking Horse, źrebnej po kucu walijskim. Od urodzonego z niej ogierka (Pogo) rozpoczął ścisły program hodowlany, w którym wykorzystał krew koni arabskich, amerykańskich koni siodłowych, hackney i morgan oraz kolejnych kuców walijskich. Wiele północnoamerykańskich ras o dodatkowych chodach jest dość dużych, a Pugh chciał konia poniżej 15 hands – niemal wielkości kuca, ale o końskiej budowie. Selekcjonował pod kątem inteligencji, łagodności, dobrego zdrowia i sprawności. Bardzo precyzyjnie określił swoje cele.
Hodował dalej i sprzedawał zwierzęta, które się nie nadawały, aż uzyskał pogłowie spełniające jego oczekiwania. Na początku lat 90. powstało Virginia Highlander Horse Association, a podstawą hodowli stały się dwa ogiery, Pugh’s Red Cloud i Shadow of the Ridge, oraz dwadzieścia klaczy. Choć konie te zyskały popularność w sąsiednich stanach, trzon populacji pozostał w górach Blue Ridge. Pugh uważał, że bogata w wapień gleba czyni to miejsce idealnym do hodowli koni, które przez cały rok trzymał na zewnątrz. Większość koni Virginia Highlander ma naturalne chody dodatkowe, ale potrafi też kłusować.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13 – 14 hands
Grzywa i ogon gęste i długie
Budowa
Głowa sucha, o prostym lub lekko wklęsłym profilu
Oczy szeroko rozstawione i wyraziste
Szyja dobrze osadzona
Tułów masywny i silny
Grzbiet krótki
Łopatki długie i skośne
Zad długi i mocny
Ogon nisko osadzony
Nogi prawidłowo postawione
Kopyta okrągłe i twarde
Tradycyjne maści
Jednolite maści i dyskretne wzory srokate. Konie z umaszczeniem tarantowatym nie mogą być rejestrowane.
Temperament
Łagodny i przyjazny
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń do jazdy terenowej
Pokazy
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał