
Nonius pochodzi z Węgier, a wszystkie konie tej rasy wywodzą się od jednego ogiera założyciela – anglonormandzkiego ogiera o imieniu Nonius Senior.
Pochodzenie
Nonius Senior trafił na Węgry w 1816 roku; był synem kłusaka norfolskiego i klaczy mieszanego pochodzenia. Przez 26 lat krył w stadninie Mezohegyes różne klacze hiszpańsko-neapolitańskie. Później dolano krwi koni pełnej krwi angielskiej, by jeszcze bardziej uszlachetnić rasę.
Poza liniami krwi rozwijanymi w stadninie Mezohegyes w miejskiej stadninie w Debreczynie powstała też ciężka odmiana lokalna, zwana Hortobagyi Nonius. W 1961 roku obie odmiany połączono w jednej księdze stadnej.
Jak w przypadku wielu innych ras, II wojna światowa omal nie doprowadziła do ich zagłady i w połowie XX wieku zostało tylko około 50 koni. Rasa dość szybko jednak się odrodziła.
Cechy
Typ mały 14.2 – 15.3 hands
Typ duży 15.2 – 16.3 hands
Budowa
Głowa duża i proporcjonalna, o profilu wypukłym lub garbonosym
Szyja umięśniona, u ogierów łukowata
Grzbiet miękki i szeroki
Łopatka średnia lub długa, umięśniona i stroma
Nogi mocne, z dobrymi stawami
Tradycyjne maści
kara | gniada | skarogniada
Temperament
Spokojny i zrównoważony
Użytkowanie
Rolnictwo
Koń sportowy
Koń wierzchowy
Koń zaprzęgowy
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał