
Haguard, Bidet de la Hague lub kuc z La Hague to rasa koni typu bidet, hodowana w regionie La Hague w Normandii we Francji.
Pochodzenie
Te wytrzymałe małe konie hodowano pierwotnie na pagórkowatych, podmokłych terenach La Hague. Uważa się, że mają pochodzenie arabskie lub turkmeńskie, bo wyglądają na genetycznie podobne. Zupełnie nie pasują do regionu znanego z ciężkich koni i typów pociągowych. Kuc z La Hague słynął ze specyficznego chodu inochodowego, który niektórzy nazywali „szarpanym”. Mimo niezgrabnego chodu potrafił pokonywać ogromne odległości, dzięki czemu był popularny jako koń do pracy z bydłem.
Opisywano tego małego konia jako twardego jak granit i niezwykle pewnego na nogach, ale nerwowego z usposobienia. Rasę uznano za wymarłą na początku XIX wieku. Częściowo przyczyniło się do tego krzyżowanie z końmi pełnej krwi angielskiej i kłusakami. Jej linie krwi przetrwały jednak w innych rasach normandzkich, zwłaszcza we francuskim kucu wierzchowym.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.1-14.2 hands
Budowa
Głowa o prostym profilu
Czoło szerokie
Uszy małe
Oczy duże
Szyja krótka i krępa
Klatka piersiowa szeroka
Grzbiet krótki
Zad szeroki
Nogi suche, z krótkimi pęcinami
Kopyta duże
Tradycyjne maści
Zwykle gniada lub skarogniada, ale zdarza się też siwa
Temperament
Nerwowy i niestrudzony
Żwawy i wytrzymały
Użytkowanie
Zwierzę juczne
Koń wierzchowy
Służba pocztowa
Koń do pracy z bydłem
Wyścigi kłusaków
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał