
Koń oberlander pochodzi z południowoniemieckiej Bawarii i wyróżnia się dużym wzrostem oraz często konopiastą grzywą i ogonem.
Pochodzenie
Rasa wywodzi się od koni bojowych Cesarstwa Rzymskiego, ale pod koniec XV wieku krzyżowanie niemal doprowadziło do jej zaniku. Jest spokrewniona z końmi noryckimi, pinzgauerami i końmi szwarcwaldzkimi.
Pierwszą stadninę założono w 1769 roku; najlepsze konie miejscowe krzyżowano tam z ciężkimi końmi z sąsiednich krajów. Rasa oberlander wyrosła ze stada podstawowego, w którym znalazły się konie belgijskie, Clydesdale, norfolskie, Cleveland Bay, fryzyjskie, normandzkie i oldenburskie.
Krzyżowanie zakończono w 1900 roku, a księgę stadną zamknięto dla krwi z zewnątrz. Od tego czasu hodowlę starannie nadzorowano, by utrwalić w rasie pożądane cechy. Dziś państwo jest właścicielem stada certyfikowanych koni, by zachować i kontynuować każdą rodzinę tych dawnych linii krwi.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa szlachetna, typu zimnokrwistego
Nogi prawidłowe i suche
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
kasztanowata z konopiastą grzywą i ogonem | gniada | tarantowata
Temperament
Bezproblemowy
Towarzyski i życzliwy
Spokojny i zgodny
Użytkowanie
Koń zaprzęgowy
Koń pokazowy
Koń wierzchowy
Polowania
Zwierzę juczne
Koń do pracy przy bydle
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał