
Koń sokólski (Sokolsky lub Sokolski) to silna rasa zimnokrwistych koni pociągowych, kształtowana od ubiegłego stulecia w północno-wschodniej Polsce.
Pochodzenie
Pierwsze konie tej rasy wyhodowano na początku XX wieku z krzyżowania koni norfolskich, bretońskich, ardeńskich, døle, belgijskich i anglo-normańskich. Powstał koń pociągowy potulny, ale pełen energii. Mówi się też, że do ukształtowania rasy przyczyniły się warunki środowiskowe, w tym klimat kontynentalny i słabe gleby.
W 1964 roku założono centralną księgę stadną, w której połączono wszystkie typy koni pociągowych występujące w kraju. Z tego, co wiemy, koń sokólski to typ w ramach księgi polskiego konia zimnokrwistego.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Niższy od cięższych koni pociągowych (możliwe, że z powodu czynników środowiskowych)
Budowa
Głowa duża, o prostym profilu
Oczy duże i wyraziste
Szyja długa i umięśniona
Pierś głęboka
Łopatka skośna
Nogi mocne
Kopyta szerokie i okrągłe
Tradycyjne maści
Zwykle kasztanowata, często z konopiastą grzywą i ogonem
Użytkowanie
Praca pociągowa
Rolnictwo
Jazda wierzchem
Produkcja mięsa
Przydatne linki
Polskie programy ochrony różnorodności genetycznej
Genetic Differentiation of the Two Types of Polish Cold-blooded Horses Included in the National Conservation Program
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał