
Polski koń zimnokrwisty (po angielsku Polish Coldblood Horse) należy do nielicznych europejskich ras pociągowych, których DAD-IS nie wymienia wśród ras o niskiej liczebności. Brawo, Polsko!
Pochodzenie
Ciężkie rasy pociągowe od dawna wykorzystuje się w europejskich krajach o chłodniejszym klimacie, a wiele linii krwi przekroczyło niejedną granicę. Początkowo typy te powstawały z krzyżowania miejscowych klaczy z końmi ardeńskimi, belgijskimi i szwedzkimi końmi ardeńskimi.
Na początku XX wieku w kraju występowała spora garść różnych typów i odmian. W 1964 roku założono centralną księgę stadną i połączono w niej wszystkie typy koni pociągowych. Później, w 2013 roku, kilka odrębnych ras wydzieliło się z własnymi księgami stadnymi. Sama rasa to ciężki koń pociągowy, podobny do koni spotykanych w kilku krajach Europy Wschodniej.
Jak już wspomnieliśmy, ta rasa pociągowa należy do nielicznych o wystarczającej liczebności. Ponieważ jednak siła pociągowa koni to już przeszłość, jej liczebność wynika najpewniej z hodowli na mięso, eksportowane głównie na rynek włoski.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.2 – 15.3 hands
Budowa
Głowa ciężka, o prostym profilu
Szyja gruba i łukowata
Klatka piersiowa szeroka
Nogi krótkie i mocne
Kopyta solidne
Tradycyjne maści
Maści jednolite
Użytkowanie
Praca pociągowa
Rolnictwo
Produkcja mięsa
Przydatne linki
Polskie programy ochrony różnorodności genetycznej
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał