
Koń ardeński, zwany też Ardennais, jest hodowany w kilku krajach europejskich. Wszystkie jego linie są do siebie bardzo podobne, a związki hodowców przyjmują konie urodzone w różnych krajach. Francuska odmiana konia ardeńskiego ma jednak szczególne znaczenie: rasa pochodzi z francuskich i belgijskich Ardenów, dlatego Francja uznaje ją za rasę narodową.
Pochodzenie
Koń ardeński ma szczególne znaczenie jako najstarsza rasa koni we Francji; uważa się go za bezpośredniego potomka mniejszego konia z Solutré. Niemal od samego początku francuski koń ardeński był rasą kształtowaną przez wojny – od rzymskich czasów Juliusza Cezara aż po Napoleona.
W średniowieczu rolnictwo zaczęło potrzebować cięższych zwierząt, co znów zmieniło typ konia ardeńskiego, a gdy zaczęto go używać na nowych terenach, zmieniały się też jego linie krwi. Różne regiony wymagały od koni różnych cech i rasa się zróżnicowała, aż w końcu zasłynęła jako niewielki, ale krzepki koń.
W XIX wieku dolew krwi belgijskiego konia pociągowego dał potrzebny przyrost wielkości, gdy we wschodniej Francji pojawiło się zapotrzebowanie na silne zwierzęta do pracy na trudnych glebach. Niestety dziś popyt na konie pociągowe we Francji dotyczy głównie produkcji mięsa, choć niektórzy drobni rolnicy wciąż używają ich do pracy na roli.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa wyrazista o prostym lub lekko wklęsłym profilu
Uszy małe, dobrze osadzone
Klatka piersiowa głęboka i potężna
Nogi umięśnione, z nisko osadzonymi, szerokimi stawami
Kopyta szerokie i zdrowe
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | dereszowata | izabelowata (palomino)
Temperament
Łagodny i chętny do pracy
Użytkowanie
Rolnictwo
Produkcja mięsa
Przydatne linki
Ardennais, Union des éleveurs de chevaux de la race Ardennaise (UECRA)
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał