
Szwedzka odmiana rasy ardeńskiej powstała stosunkowo niedawno – jej rozwój pobudził rozkwit rolnictwa pod koniec XIX wieku, z którym miejscowe konie słabo sobie radziły.
Pochodzenie
Hodowla zaczęła się w 1873 roku, gdy hrabia C.G. Wrangle sprowadził ogiery ardeńskie, by kojarzyć je z miejscowymi szwedzkimi końmi wiejskimi, a do 1880 roku konie ardeńskie można było spotkać w większości południowej i środkowej Szwecji. Krzyżówka okazała się cennym koniem, więc zakładano stadniny, by kontynuować hodowlę. Związek hodowców i księgę stadną utworzono w 1901 roku.
Przez wiele lat rasa ta dominowała w szwedzkiej hodowli koni, a staranna selekcja sprawiła, że stała się naprawdę czystą, samodzielną rasą.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa ciężka, o prostym profilu
Oczy stosunkowo małe
Szyja krótka i umięśniona
Grzbiet krótki
Klatka piersiowa szeroka i głęboka
Łopatka skośna i dobrze umięśniona
Nogi krótkie i mocne, z niewielkimi szczotkami pęcinowymi
Kopyta szerokie i okrągłe
Tradycyjne maści
kara | gniada | dereszowata
Temperament
Łagodny i łatwy we współpracy
Użytkowanie
Praca pociągowa
Praca w zaprzęgu do wozu
Przydatne linki
The Swedish Ardennes Horse Breeding Association
NordGen
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał