
Włoski ciężki koń pociągowy, zwany też włoskim koniem roboczym, szybkim ciężkim koniem pociągowym (Rapid Heavy Draft) i Cavallo Agricolo Italiano da Tiro Pesante Rapido, to rasa stworzona przez człowieka, by służyć zarówno wojsku, jak i rolnictwu.
Pochodzenie
Rasa sięga 1860 roku, kiedy dział hodowli koni Ministerstwa Wojny zaczął krzyżować ogiery bretońskie z klaczami z równin północno-wschodnich Włoch. Klacze były różnego pochodzenia; wśród nich były konie rasy hackney, belgijskiej pociągowej i bretońskiej. Dzięki ciągłemu krzyżowaniu tych samych linii powstał włoski ciężki koń pociągowy o własnych, wyróżniających go cechach.
W 1927 roku założono księgę stadną i aż do połowy XX wieku włoski koń pociągowy był popularną rasą, bo był nie tylko silny, ale i szybki. Pod koniec XX wieku zapotrzebowanie na ciężkie konie pociągowe praktycznie zanikło, a ich liczebność gwałtownie spadła.
W latach 70. XX wieku wprowadzono program doskonalenia rasy pod kątem produkcji mięsa – i właśnie w tym celu hoduje się te konie dziś przede wszystkim.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa długa, ale kształtna, o prostym lub lekko wypukłym profilu
Oczy duże i żywe
Uszy małe
Szyja krótka i umięśniona
Grzbiet krótki i prosty
Klatka piersiowa szeroka, umięśniona i głęboka
Łopatka długa i dobrze skośna
Nogi krótkie, z szerokimi, mocnymi stawami i niewielkimi szczotkami pęcinowymi
Kopyta proste i kanciaste
Tradycyjne maści
Najczęściej ciemna, wątrobiana kasztanowata, często z konopiastą grzywą i ogonem.
Temperament
Przyjazny i łatwy we współpracy
Użytkowanie
Produkcja mięsa
Rolnictwo
Hodowla ciężkich mułów pociągowych
Poprawa wartości rzeźnej innych ras
Przydatne linki
Associazione Nazionale Allevatori del Cavallo Agricolo Italiano da Tiro Pesante Rapido
Więcej zdjęć



Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał