
Koń sztumski to jeden z kilku typów koni zimnokrwistych hodowanych w Polsce; nazwę zawdzięcza Sztumowi na północnym wschodzie kraju, gdzie się go hoduje.
Pochodzenie
Hodowlę tego typu rozpoczęto w pierwszej połowie XIX wieku, krzyżując miejscowe klacze z ogierami ardeńskimi, belgijskimi i bretońskimi. W 1964 roku założono księgę stadną, by prowadzić ewidencję hodowli i ją wspierać. Jednak podobnie jak w przypadku wielu ras zimnokrwistych, pod koniec XX wieku liczebność tych koni spadła.
W 1964 roku utworzono centralną księgę stadną, w której połączono wszystkie typy koni zimnokrwistych występujące w kraju. Z tego, co udało nam się ustalić, koń sztumski jest typem w obrębie księgi polskiego konia zimnokrwistego. Typ sztumski to największy i najcięższy koń zimnokrwisty hodowany w Polsce. Wynika to ze słabej jakości tamtejszych gleb, które trudno uprawiać, przez co potrzebne były mocniejsze zwierzęta do pracy na roli.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.2-16 hands
Budowa
Głowa ciężka, o prostym profilu
Szyja gruba i wygięta w łuk
Tułów masywny
Grzbiet krótki
Zad umięśniony
Nogi krótkie i mocne
Tradycyjne maści
Jednolite maści
Temperament
Spokojny i niezawodny
Użytkowanie
Praca pociągowa
Produkcja mięsa
Mleko
Jazda wierzchem
Przydatne linki
Programy ochrony różnorodności genetycznej zwierząt w Polsce
Genetic Differentiation of the Two Types of Polish Cold-blooded Horses Included in the National Conservation Program
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał