
Na Węgrzech nie ma rodzimej rasy koni zimnokrwistych, jednak w XVIII wieku przeprowadzano przez ten kraj konie pociągowe. Te większe i krzepsze zwierzęta były szczególnie cenne dla ludzi w kraju pełnym lżejszych koni i chętnie je wymieniano. Konie te stały się znane jako węgierski koń zimnokrwisty, Magyar Hidegveru i Hungarian Draft.
Pochodzenie
Gdy miejscowa ludność zaczęła je hodować, wykształciły się dwa wyraźne typy: Pinkafo, czyli Pinkafeld – duży, masywny typ – oraz Murakoz, mniejszy i zwinniejszy. Miejscowi rolnicy bardzo cenili te konie, bo znacznie lepiej nadawały się do pracy na roli niż mniejsze konie rodzime, i walczyli o dalsze propagowanie rasy. Rząd wręcz protestował przeciwko prowadzeniu programów hodowlanych, które mimo to przetrwały długo w XX wieku, aż do czasów wojny.
Po drugiej wojnie światowej brak koni pociągowych skłonił do szybkiej próby odbudowy pogłowia przez import koni belgijskich i francuskich koni ardeńskich.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 17 hands
Budowa
Głowa ciężka, o lekko wypukłym profilu
Szyja krótka i umięśniona
Grzbiet krótki i szeroki
Klatka piersiowa dobrze umięśniona i głęboka
Nogi krótkie i krzepkie, z dobrymi stawami i szczotkami pęcinowymi
Kopyta raczej płaskie
Grzywa i ogon bujne i gęste
Tradycyjne maści
Większość jednolitych maści
Temperament
Spokojny i chętny do pracy
Użytkowanie
Przewóz ładunków
Rolnictwo
Jazda wierzchem
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał