
Kuc tybetański pochodzi z Wyżyny Tybetańskiej, a jego historia sięga podobno 4000 lat wstecz. To rasa szczególnie bliska miejscowej ludności, która ukształtowała rodzime pogłowie zgodnie z lokalnymi potrzebami.
Pochodzenie
Kuce tybetańskie od tysięcy lat hoduje się w czystości rasy i często wysyłano je w darze chińskim cesarzom – choć rzadko sprowadzano konie z powrotem na wyżynę. W nowszych czasach próbowano uszlachetnić rasę, ale kuce te są szczególnie przystosowane do życia na dużych wysokościach, więc krzyżówki się nie sprawdziły.
Choć to prastara rasa, oficjalnie uznano ją dopiero w 1980 roku. Dziś w jej obrębie wyróżnia się kilka typów.
Typ górski Ganzhi – bezpośrednia linia pierwotnych koni górskich
Typ wyżynny Yushu – występuje w okręgu Naqu
Typ dolinny Zhongdian – harmonijna budowa
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12 – 12.2 hands
Budowa
Głowa mała, o prostym profilu
Oczy i uszy małe
Szyja krótka i umięśniona
Klatka piersiowa głęboka
Łopatka stroma
Tułów zwarty i umięśniony
Zad mocny
Nogi krótkie, o mocnym kośćcu
Tradycyjne maści
Większość maści
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Zwierzę juczne
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał