
Koń sunicho, jedna z nielicznych ras z Boliwii, jest zapewne uważany za odmianę kuca boliwijskiego.
Pochodzenie
Uważa się go za karłowatą odmianę konia typu criollo (w Boliwii występuje więcej niż jeden typ criollo). Przed reformą rolną z lat 50. XX wieku sunicho był ważnym środkiem transportu, ale od tamtej pory w dużej mierze zastąpił go osioł. Dziś jest bardzo rzadki, a DAD-IS nie podaje danych o jego liczebności od 1993 roku (było wtedy 100 koni).
Te odporne i niewymagające konie potrafią żyć na bardzo dużych wysokościach. Ich zimowa sierść jest wyjątkowo gęsta.
Konie te wykorzystuje się pod siodłem, jako zwierzęta juczne, a także do lekkiej pracy pociągowej i przy zwierzętach gospodarskich.
Sunicho jest klasyfikowany jako boliwijska rasa lokalna. Występuje wyłącznie na boliwijskich wyżynach, czyli na Altiplano. Stał się rzadki z powodu konkurencji ze strony osła. Badanie przeprowadzone przez Uniwersytet w Uppsali i opublikowane w sierpniu 2010 roku dla FAO wymienia sunicho jako krytycznie zagrożoną rasę lokalną Ameryki Południowej.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 11.3-13 hands
Budowa
Głowa o prostym lub wypukłym profilu
Szyja krótka
Grzbiet krótki
Nogi krzepkie
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Spokojny i odważny
Użytkowanie
Zwierzę juczne
Transport
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał